Giskana Fojermana Loci wody po naszymu, nie yno do rymu
 
Linki
Velorex
Godōmy po naszymu
¦lōnsk znany a niyznany
Piyrszo strona
O mie
Napisz do mie - kontakt 
Fraszki a powiedzynia
Radzijów, Rybnik
Fraszki a powiedzynia II
Fraszki a powiedzynia III
Opowiadania
Dlo dziecek
O Tigrze we fligrze
Dlo dziecek II
Slónsk downiyj
Slónsk dzisiej
¦lónsk dzisiej II
¦lónsk dzisiej III
Limeryki
¦piywki ¶lónski
Limeryki II
Prziroda
Wiersze roztomańte
Wiersze roztomańte II
Wiersze roztomańte III
O Fojermanie
O kocie w samolocie
Po polsku - dla dzieci
Po polsku - różne
Po polsku - dla dzieci II
Po polsku - dla dzieci III
Po polsku - różne II
To już było (archiwum)
Podziel sie sobom
Bruksela
Miszmasz
Kiczka
Wożymy
Rybnicki rōnda
 


Licznik

o2u.pl - darmowe liczniki

Ksiónżka go¶ci

 

Nowo¶ci i zmiany


2006.12.27

Plastu¶

     Zigu¶ siedzioł przi swojim kómputerze i robiył jaki¶ obliczynia. Od dłóższego czasu szukoł rozwiónzanio, jak nauczyć Plastusia być posłusznym swojimu panu. Tyn społ słodko w swojij klotce, pojod se plastiku i teraz społ i ¶niła mu sie tako wielko góra plastiku i ón w pojstrzodku zajodoł sie smacznie tymi roztomańtymi nylónbojtlami, flaszkami i inkszymi biksami plastikowymi.

      Zigu¶ od najmłodszych lot prowadziył roztomańte badania naukowe. Plastu¶, a wła¶ciwie Plastu¶-2, był już trzecim jego wynalazkiym. Było to zwierze, co¶ miyndzy psym, wilkiym , a lisym. Zigusiowi od najmłodszych lot marziło sie wychować taki stworzyni, to bydzie zeżyrało te wszystki ¶mieci i odpadki, co to ludzie całymi tónami wytworzajóm. Synek mioł dobre serce i niy móg sie dziwać na te furgajónce wszyndziy ¶mieci, po lasach, polach, te hołdy co szpecóm tak te ¶lónski krajobrazy.

      Jedyn roz padoł se Zigu¶, że musi co¶ z tym zrobić i od tego czasu niy wychodziył ze swojigo kamerlika, yno siedzioł przi kómputerze, kómbinowoł, obliczoł i eksperymyntowoł. Mioł tam tyż tako pracownia chymiczno, kaj prowadziył swoji eksperymynty. Ludzie uważali go za dziwaka jakigo¶, od lot żodyn niy odwiydzoł go, ludzie znali go yno z tego, że jeĽdziył z wózkiym i zwoziył do chałupy roztomańte czary. Tak prowda powiedziawszy, żodyn niy wiedzioł, co ón tam wozi. Zigu¶ tyż niy tynskniył za ludziami. Żył tak w samotno¶ci już jaki trzidziy¶ci lot, jak zostoł sóm w dóma. Ojciec z matkóm umrzyli, a ón zostoł na chałupie. Stoła óna na uboczu, tóż żodyn niy szterowoł Zigusia w jego eksperymyntach.

       Naroz Plastu¶ sie obudziył i zaczón wyć. Znaczyło to, że je głodny. Musioł mu pan wciepać za¶ pora flaszek plastikowych do żarcio. Tyn zeszrótowoł ich choćby tydziyń nie żar. Zigu¶ dokładnie sprawdziył, czy zawar dĽwiyrka z klotki, co by tyn diodek mu niy uciyk.

       Najwiynkszym marzyniym Zigusia było oswojyni tego Plastusia. Wbrew pozoróm, było to niy myni ważne niż nauczyni tego stworka jedzynio tego ¶wiństwa. Nasz chłop był już coroz starszy i coroz ciynży mu przichodziyło jeżdżyni z wózkiym w nocy po okolicy i zbiyrani tego plastiku. Trza było tego nazbiyrać dziynnie cały miech, bo Plastu¶ był dycko niynażarty. JeĽdziył tak Zigu¶, noc w noc i zwoziył te plastiki. Keby tak tyn gizd chcioł mie słóchać i móg bych go wzión¶ na lańcuch, co by se sóm te plastiki zbiyroł i żar...

       Spómnioł żech, że był to Plastu¶-2, był to już stworek trzeciyj generacje, kerego udało sie Zigusiowi wychować. Piyrszy był Bergu¶. Ón to poradziył zeżyrać kamiyń z hołdy, jak był mały, to Zigu¶ nosiył mu w kiblu co noc tyj bergi, ale Bergu¶ wartko ros i mioł mało kibel tego żarcio, tóż musioł go Zigu¶ brać na wózek, coby se pożar sóm na hołdzie. Woziył go tak pora lot na ta hołda, aż roz, było to w Sylwestra, jak sie pas Bergu¶ na hołdzie, a kery¶ strzelył petardóm we wsi. Huk tak wylynkoł stworka, że nic niy pómógło, ani łobujek, ani lańcuchy, ani wołani Zigusia. ¦miót do lasa i tela go było widać. Szukoł go chłop pora dni, ale nikaj niy móg go znoj¶ć. Trefiył yno na dziura w ziymi, kaj ón sie chowoł i wyżyroł pod ziymióm ta berga. Twało pora dni, jak we wsi słychać było wielki huk. Zawalyła sie staro chałupa, kero była opuszczóno, bo była cało popynkano bez szkody górnicze. Ludzie padali, że możno kery krod tam jaki dróty, abo szyny ze zbrojynio. Żodnego tam niy znodli przisutego, ale od tego czasu Zigu¶ niy widzioł już ¶ladów na hołdzie od Bergusia. To ón musioł podkopać ta chałupa i biydny zostoł przisuty pod gruzami.

       Biydny chłop chodziół jeszcze pora dni na hołda, ale w kóńcu wzión sie do roboty i zaczón za¶ eksperymyntować, co by wychować nastympce od Bergusia. Po dłógich próbach i po poru latach eksperymyntów udało sie Zigusiowi wychować Plastusia. Nazwoł go tak, jak sie okozało, że niy chcioł żrać tyj hołdy, ale za to niy przepu¶ciył żodnymu plastikowi. Zigu¶ próbowoł go z poczóntku kormić tyż hołdóm, ale tyn niy chcioł sie tego za bardzo chytać. Chłop był załómany, niy wiedzioł co zrobić, wzión roz stworka na dwór, na słóńce, coby se trocha podychoł ¶wiyżym luftym. Prziwiónzoł go na lańcuchu i poszoł na chwila du dóm zrobić se tyju. Jaki było jego zdziwiyni, jak prziszoł nazod i niy było już jego stołka plastikowego i leżaka, na kerym sie opaloł. Plastu¶ zeszrótowoł wszystko. Od tego czasu musioł Zigu¶ co noc wozić mu na wózku te plastiki. Ludzie we wsi sie yno dziwali, że w okolicy zrobiyło sie jako¶ czy¶ci, myni tych ¶mieci sie wszyndziy walało. Żodyn niy wiedzioł, że to je sprawka Zigusia i Plastusia.

      Twało to tak pora lot, aż kedy¶ Zigu¶ zapómnioł zawrzyć dżwiyrze w klotce Plastusiowi na noc. Tyn obudziół sie w nocy i zaczón szukać czego¶ do żarcio. Jego pech polegoł na tym, że trefiył na akumulator ze zasilanio awaryjnego do kómputera. Zaszrótowoł go cały i wypiył kwas. Biydok umiyroł we strasznych bólach. Zigu¶ niy móg sie mu dziwać, ale nic niy móg mu pómóc. Musioł go pochować w zegródce, kole tego wielkigo orzecha.

      Od tego czasu Zigu¶ dłóższy czas niy chcioł wiyncy chować nowych stworków, bo było mu ich żol, ale jak kedy¶ poszoł do lasa na szpacyr i obejrzoł te hołdy ¶mieci, to siod wartko do kómputera i zaczón na nowo swoji eksperymynty. Tak powstoł Plastu¶-2. Zigu¶ woziył mu wózkiym te plastiki i kómbinowol, jakby go tu oswojić, coby żar yno to, co mu pan koże i coby szło z nim chodzić na szpacyry.

       Zigu¶ eksperymyntuje tak do dzisiej, tóż jakby¶cie kedy spotkali takigo starego chłopa z czym¶, co je podobne trocha do psa, trocha do wilka i trocha do lisa, to może to być Zigu¶ z Plastusiym. Jakby¶cie chcieli im pómóc, bo chłop mo już słabe nogi i niy chce sie mu chodzić po lasach i zbiyrać tych plastików, tóż możecie wciepować to do takich wielkich koszów, kere bele kaj na wsi stojóm i pisze na nich: PLASTIK. To Zigu¶ ich tam postawiył, coby niy musieć chodzić dużo i coby Plastu¶ mioł co żrać. Yno pamiyntecie, że Plastu¶ żere yno plastik, tóż niy ciepcie tam szkła, abo żelaza jakigo, a już napewno żodnego akumulatora, bo jakby to Plastu¶ zeżar, to Zigu¶ by już tego niy przeżył, jakby mu sie za¶ co stało.

      O Zigusiu, Bergusiu i Plastusiu opowiedzioł Wóm


Fojerman

 
Copyright (c)2009-2017 {Fojerman}