Złōmany piestrzōnek

Je sam cicho dolina,
Przi rzyczce stoji młyn,
Libsty mojij już ni ma,
Wspōminek zostoł tyn.

Miłować mie przirzykła,
Pieszczōnek świadkym bōł,
A teraz kajś uciykła,
Pieszczōnek puk na pōł.

Tōż jo tyż iś stōnd musza,
Pieśniczka śpiywać ta,
Z cyjōm we świat wyrusza
I tak wandrować chca.

Chca, jak na kōniu lecieć,
Czuć krwawej wojny moc,
Od kule w polu ślecieć,
Tak zostać w ciymno noc.

Jo słysza, jak młyn miele.
Jo niy wiym, czego chca.
Jo niy wiym, co sie dzieje.
Chca umrzyć sam: roz, dwa!

Autōr: Joseph von Eichendorf

Tutuł ôryginału: Das zerbrochene Ringlein