Wiersze roztomańte

Zawrōcōny na piōnto strōna świata

Pamiynci śp. Kazimierza Kutza

Ô śmierci pisać niy ma wcale leko.
Dyć to tyż kedyś kożdego z nas czeko,
Bo śmierć je, choćby krōmka chleba,
A teraz nad Ślōnskym tam z Nieba
Zaświycōm nōm perły w korōnie,
Na dobrej, piōntej świata strōnie.
Ślōnsk tyż sie bydzie kedyś miyniōł,
Choćby sōl czornej ziymie, yno
Do kupy pozbiyrać nōm hań trza
Paciorki jednego rōżańca…