Wiersze roztomańte

Wolne soboty

Bōł rok pamiyntny, pojstrzodek lata,
jak sam stanyły te wszyjski gruby,
sztrajkowoł „Wujek”, sztrajkowoł tata,
prziszwajsowali do glajzōw cugi.

Jedność i siyła była w załogach,
wszyjscy sam biyli sie ô to samo,
wszyjscy rzykali, prosiyli Boga,
mszo we cechowniach była co rano.

Wolne soboty, wolne soboty,
wiyncyj wypłaty, mynij roboty.

Aż prziszła wolność, wszyjsko zmiyniyła
i zapōmnieli my wielki hasła,
siyła piniōndza wszyjsko zmiyniyła,
solidarności iskerka zgasła.

Kożdy dorobić sie chcioł majōntku,
sami ôstali zaś ludzie prości,
kery chcioł w zgodzie żyć, do porzōndku,
mioł szranki pełne haseł, wolności.

Wiyncyj roboty, wiyncyj roboty,
kożdy na szychta gno we soboty…