Waldwizo

Waldwizo, lesie praje boski,
Za rzykōm, kaj żech chytoł raki,
Lesie magiczny, inkszy jakiś,
Tam skryty hań, na kraju wioski,

Kaj sie bez zima szło w Potoku
Na sōnkach, nartach sjyżdżać z gōrki.
Na podzim gōnić szło wywiōrki,
A lotać w kożdej porze roku.

Potym sie zaczło wszystko miynić,
Bo gruba zaczła robić szkody.
Waldwizie moc czarowno wziyni.

W rzyce już grubski były wody,
I piykna było coroz mynij,
I człowiek przestoł tyż być młody.