Wiersze roztomańte

W zygarze

Kryncōm sie wajzry w zygarze,
lecōm, jak szalōne,
możno bezto, że sōm w parze,
to sie gōniōm ône?

Kedyś, jak żech bōł mały,
chcioł żech zatrzimać zygarki,
coby tak niy leciały,
coby nie przepaś bojki.

Nic niy pōmōgły czary.
Mama padała: -Guptasiu,
choćbyś zatrzimoł zygary,
to niy zatrzimiesz czasu.

I tak to cały czas
kryncōm sie czasu tryba
i nigdy żodyn z nas
ich niy zatrzimie chyba.