W Gogolinie

Roz Karlikowi na Karolinka,
Że tak powiym, ciykła ślinka,
Dyć po winie,
W Gogolinie,
Zwiyndła mu ta roślinka.

Mioł synek pecha,
Bo choć uciecha
Była tak blisko,
To coś mu zwisło,
Jak sucho wiecha.

Teraz se synek yno spōmino.
Keby se fōndnōł lepsze te wino,
Porzōndnej marki,
Taki, bez siarki,
Bōł by se trzimoł z tōm Karolinōm.