Velorex

We szopie żech znod kajś te cudo,
a było to przed wielu laty,
na fōrze żech prziwiōoz go dudōm,
stargane mioł wszyski te szmaty.

Choć niyroz sie potym zdarziło,
żech cis go bez poła Rybnika,
aż z zoli sie za mnōm kurziło,
na jego pōnkcie mōm bzika.

Velorex na miano mu było.
Jak jo nim wyjyżdżoł z garażu,
to niyroz sie tyż tak zdarziło,
że motōr mu zdychoł ôd razu,

a
czasym żech rzykoł ze strachu,
jak mi sie straciyła ta brymdza.
Cadilac tyn mōj je bez dachu
i jo se sztyrdziestkōm tak pyndza.

Bez cołki tydziyń go skłodōm,
w niedziela przed frelkōm szpanuja,
a potym przicisna go dudōm,
i zaś go bez tydziyń sprawuja.

A jak go ôdpola i ruszy,
to śmieje mi sie fest gymba,
watōm zatkane mōm uszy
kopruchōw zaś pełno w zynbach.

Tōż
Velorex wyciōngōm z garażu,
i wciskōm tak gaz do dechy,
aż piszczy fest na wirażu.
A wiela mōm przi tym uciechy…