U golacza

Jutro mōmy iś z mamōm z rana do golacza,
Tōż jo już sam ze trzi dni tak ślimtōm, a płacza.
Już downo mie mama posywali dō niego,
Dyć jo sie tak ôgrōmnie boja tego.
A mama padajōm, że to je yno spōra
I bezto mi kożōm sam ôbstrzigać te piōra
Tak rowno z uszami, krōtko, choćby na glaca.
Tōż powiydzcie sami: dyć mōm recht, że tak płacza!
Przeca to mie bydzie chyba ôgrōmnie boleć?
A jako sie bez uszy pokoża we szkole?