Prziroda

Ty, Ślōnsko Ziymio

11 listopada, 2006 /

Ty, Ślōnsko Ziymio, hołdami przikryto,
Z wiyrchu zatruto, ze spodku przeryto,
Ty, coś ôd wiekōw wōngel nōm dowała,
Była żeś ciyrpliwo i niy chalatałaś.

Ty, jak ta matka, dzieckōm jeś przinosisz,
Choć luft mosz zatruty, ô nic sie niy prosisz,
Choć gōrnicze szkody i wszyjsko sie wali,
Choć zatrute wody, Ty słōżysz nōm dalij.

Ale wiela jeszcze dosz rady wytrzimać?
Chynci mosz nojlepsze, ale cudōw niy ma,
Tōż czas już najwyższy ô ta ziymia zadbać,
Muszymy my wszyjscy do tego sie zabrać.

Jo ô to Wos prosza: dbejcie ô ta ziymia.
Papiōr wciep do kosza i ôgranicz chymia,
Niy zatruwej wody, lasōw niy wycinej,
Porzōndku ucz młodych, sztyjc im przipōminej.