Trzi piōra

/kōnsek/

Bōł roz krōl, co mioł trzech synkōw: dwa byli mōndrzi a talyntni, a tyn trzeci mało godoł, kożdymu wierzōł, a mianowali go Guptasiym.

Jak krōł sie postarzoł, zesłob, a rozważowoł ô swojim kōńcu, niy wiedzioł, kery ze synkōw mo pō nim zasiednyć na trōnie.

Tōż pado dō nich:

-Idźcie do świata, a kery z was prziniesie mi najpiykniejszy tepich, tyn pō mojij śmierci ôstanie krōlym.

A, coby niy prziszło miyndzy nimi ku żodnej spiyrce, zakludziōł ich przed zōmek, ciepnōł trzi piōrka do luftu a padoł:

-Tak, jak ône lecōm, tak wy mieli byście za nimi ciōngnyć.

Jedne piōrko leciało na wschōd, drugi na zachód, a trzeci prosto i niy ôdfurgło daleko, ale śleciało zarozki na ziymia.

I tak to jedyn ze braciōw poszoł na prawo, drugi na lewo – a śmioli sie ze Guptasia, co musioł ôstać tam, kaj śleciało trzeci piōrko.

Guptasiek siod a zacliwiyło mu sie. Ale zejrzoł ôroz, że zarozki kole piōra były dźwiyrze we ziymi. Dźwignōł ich, znod schody a sloz pō nich. Hned prziszoł ku inkszym dźwiyrzōm, a usłyszoł, jak tam keryś wołoł w pojstrzodku:

„Hej, zielōno,
Bez ôgōna,
Ku dźwiyrżōm śmig,
A kulwit,
Wejrzij, leć,
Wejrzij hned,
Kery może
Być na dworze?”

(…)

Autōr: Jacob i Wilhelm Grimm

Tytuł ôryginalny: Die drei Federn

Tłōmaczyni na j. polski: Bolesław Londyński

Tytuł polski: Trzy piōra

Ze strōny: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-piora/