Tako dola

Ôsioł sie roz wybroł do świata za chlebym.
Niy żeby sie źle mioł, ale ôn chcioł, żeby
Na staroś ôdłożyć, trocha sie zbogacić,
W świecie trocha pobyć, a sam potym płacić.
Tōż robiōł jak wōł, jak mrowiec, wytrwale.
Choć jak mysz tam żōł, niy ôdłożōł wcale,
Bo jynzyka niy znoł, niy mōg sie dogodać,
Tōż majōntek przerżnōł i se pluje w broda.
Toć tako już je, ôśle, twoja dola.
Czy niy lepszy ci było sam grać swoja rola?