Ta moja Grabowina

Ta moja Grabowina,
Tam na Podlesiu, w Radzijowie,
Pisać mōg bych godzina,
Napisać cało powieść.

Te nasze pola, te pioski
I tyn las, ta Waldwiza,
Tyn nasz zakōntek wioski,
Jo co noc, we śnie, widza.

Niy ma już Grabowiny,
Z lot, kedy jo bōł młody,
Zostały yno ruiny,
Bez te pierōński szkody.

Dōmy nōm popynkały,
Pola zarosły chaszczami,
Spōmniynia yno zostały
I my ze spōmniyniami.

Kedyś jo jeździōł na kole
I stare dzieje spōminoł,
Te lasy, łōnki i pole,
Co jo po drōdze mijoł.

Teraz już jeżdża mynij,
Wola ôbejrzeć se zdjyncia.
Ône przinoszōm spōmniyni,
Ô Grabowinie z dzieciństwa…