Szpacyr na paluszkach

Ida cichutko po jesiynnych liściach,
Rosa ôbmywo moji bose nogi,
Ida przed siebie, leko, na paluszkach
I nadstawiōm ucha, co mi echo szepce.
Ône je prowdōm, nigdy niy cygani,
Niczego niy zmyślo, nic niy kōmbinuje,
Bo echo czasami powtōrzyć nōm musi,
Czego niy słyszymy w głosie naszej duszy…