Szkartka

Mōm sam przed sobōm prōzno szkartka,
Tōż chcioł bych możno co napisać,
Wymyśleć z głowy tak na wartko,
To co sie spōmni praje mi sam.

Filok już czako tak gotowy,
Coby do szkartki strzylać tintōm,
Ôn chcioł by cylnyć mojim słowym
Do szkartki, choćby jakōm flintōm.

Dyć, czy mōm prawo tak postōmpić?
Moga jo szkartce bōl zadować?
Ôroz żech zaczōn fest w to wōntpić,

Czy je za tela filok leki
I wert sōm wiyncyj moji słowa,
Niż na tej szkartce krwawe fleki?