Szczynść Boże

Szczynść Boże, Mōj Ślōnsku. Do Ciebie sie zwracōm,
Starym pozdrwiyniym naszych Ôjcōw, Matek,
Chca Ci podziynkować, Ziynio Nasza, za to,
Że mōmy sam chleba kożdy dziyń dostatek.

Szczynść Boże, Mōj Ślōnsku. Za wszysko to, co Ty
Nōm przinosisz, swojim wiernym dzieckōm,
Za te skarby w ziymi, za miejsca roboty,
Gōrnikōw pod ziymiōm miyj w ôpiece dycko.

Szczynść Boże, Mōj Ślōnsku. Za pola i lasy,
Za te krajobrazy, kolorowe kwiotka,
Za tysiōnc lot dłōgich historyje naszej,
Za cało kultura i za ślōnsko godka.

Szczynść Boże, Mōj Ślōnsku. Teraz Cie przeproszōm,
Za wszyski zgorszynia z naszej rynki, krziwdy,
Niy poczytej tego dzieckōm swojim nigdy,
Bo Tyś je, Ślōnsku, Ôjcowiznōm Naszōm.

Szczynść Boże, Mōj Ślōnsku. Czuja sie w potrzebie,
Za te wszyski dobra dzisiej podziynkować.
Jakich słōw mōm użyc, co powiedzieć, niy wiym,
Przichodzōm do głowy yno te dwa słowa:

Bōg zapłać.