Świytlica we sieci

/kōnsek/

Bōł piōntek, dziyń, kedy dzieci miały we szkole informatyka na lekcyji. Mały Antek ôd rana bōł już zaś chory ze strachu. Boł sie, że rechtorka bydzie sie go zaś pytać ô tych kōmputerach, tōż kōmbinowoł, co tu wymyśleć, żeby sie z tego wymigać.

Synek mioł dziesiynć lot, a niczym niy wyrōżnioł sie ôd tysiyncy podobnych dō niego dzieci, ale jak by mu sie tak przijrzeć, to było widać, że je biydnie ôbleczōny, niy dycko w najnowszych galotach, a cwiter tyż już swoji wystoł. We szkole uczōł sie jako – tako, żeby niy pedzieć słabo. Czynsto przichodziōł z dōmu niy nauczōnyny, bez zadanio, inkszych pōmocy naukowych tyż nigdy niy nosiōł, tōż rechtory godały, że to je lyń, a stawiały mu kiepski ôcyny w dziynniku.

(…)

Ze ksiōnżki „Ôzprowki a opowiadania Stanika Fojermana„