Strzewiku szpotawy, prawy

Stary strzewiku dziurawy,

Czuja, że w palcach mōm mokro,

Wyciepnōł bych cie bez ôkno,

Strzewiku szpotawy, prawy.

Bōł byś już tam na hasioku

Leżoł, a downo byś gniōł.

Dyć palce mokre żech czuł

Już tak ôd łōńskigo roku.

Kej to trza fest ôpowoga,

Strzewikym na hasiok tak rżnyć,

Tōż bojtlym ôwina se noga.

Z dziurawym idzie przeca żyć.

Lewy wyciepnyć tyż szkoda,

A za coś musi człowiek pić.