Stoji pod grubōm

Stoji pod grubōm kolejka tirōw,
Kożdy by wōngel wartko nabiyroł.
I niy ma dziwa.
Stojōm, czekajōm już tak dwa tydnie,
To niy dziwota, że im sie brzidnie:

Zaś ktoś przeklino,
Kurzić co niy mo,
Tōż niy wytrzimoł…

Stojōm, czekajōm, w autach tam śpiōm,
Gorzołeczka walōm, abo w karty rżnōm,
Myjōm sie zeltrym, lotajōm we krzoki,
Jedzōm w szoferce i śpiōm tyż, boroki.
Piyrszy przijechoł po wōngel z Łodzi,
Drugi mi pado: z Ełku pochodzi.
Trzeci w Ôlsztynie miyszko na co dziyń;
I weź sie, chłopie, – pado mi – ôżyń,
Jak dycko w trasie, bez tydziyń, świynta,
Tōż bez to trza sie wyrwać paniynka.
Pełno ich krynci sie pod tōm grubōm,
Jak przidōm chynci, to w krzoki pudōm.
Inkszy przijechoł kajś spod Warszawy,
Tyn niy narzyko, w dōma je prawie,
Mōgli go posłać zaś do Bułgarie,
Tōż woli postoć tu, ô bónkawie.
Sztworty spod Gdynie, na wōngel czeko,
Morzym popłynie we świat, daleko.
Zamias cugami wozić tyn wōngel,
Wolōm drōgami, bo mōmy dobre.

Naroz – szum!
Słychać – bum!
Larmo fest!
Wōngel jest!

Najprzōd – pōmału – jak żōłw – ôciynżale,
Ruszyła – ta raja – a za chwila – walōm.
I cisnōm sie, trōmbiōm, na siła wciskajōm,
Że to byli kōmple już zapōminajōm.
I cisnōm sie, cisnōm, kto warcij, kto piyrszy,
Aż ôpōny piszczōm, aże motōr wyrczy.
A kaj to? A kaj to? A kaj to? Na woga.
A po co? A po co? Po wōngel, po muł.
Tyn tego blokuje i zajyżdżo drōga,
A tamtyn sie wcisko, choć na kōńcu bōł.

Kożdy chce być bliżyj, jechać na poczōntek,
Niy chce stoć tu wiyncyj, bo przeca je piōntek,
Kto dzisio niy zdōnży, stanie do pyndziałku
I zaś bez niedziela bydzie społ tu z autym.
Tōż walōm do przodku, jak ci w tyj formule,
Szczyrk leci ze spodku, a ôgyń we rule.
A po co sie cisnōm, a po co tyn szum?
Po wōngel, po wōngel, po wōngel, a muł!