Starka byli z rocznika tysiōnc dziewiynćset sztyry…

Starka byli z rocznika tysiōnc dziewiynćset sztyry.
Mieli jednego synka a dwie cery.
Synka sam żodyn ny pamiynto,
Możno z jakigo zdjyncio,
Bo wojny niy doł rady przeżyć,
A kajś pod Goerlitz ôstoł w polu leżeć
We sztyrdziestym piōntym
We kwiytniu. Dwa tydnie
Mu jakoś brakło do ôśminostki,
Jak go te dioski zabiyły.
Taki to były czasy, dlo naszych
Starek. Jak tak pisza na wartko,
A se tak myśla, Starko,
Co to musiało być dlo Was,
Synka niy mōc pochować.
Starka żyli we żolu,
Za synkym, co ôstoł kajś w polu.