Sojka, stroka a kawka

Chciała roz jedna sojka do kupy ze strokōm
Bojka ôpedzieć inkszym ptokōm.
Tōż posiodali wszyjscy radzi,
Na asty, na masty, kaj kery poradzi,
A słōchajōm.
I jedyn zajōnc
Pod miedzōm nastawio ucho
A słōcho.
Wszyjscy cicho siedzōm.
Cōż im to ôpedzōm
Ta sojka ze strokōm?
A sojka zaczła tak:
-Bojka ta
Znōm ôd starzika,
Co siodali dycko na szpica
Na staro sośniczka,
A ze wielkōm grajfkōm,
W dziubie ze fajfkōm
Śpiywali pieśniczka.
A ô czym śpiywali?
Jutro pobojōm wōm dalij,
Bo dzisiej je żech zmochano.
Skōńczymy jutro rano,
Tōż wszystkich zaproszōm,
Jo, sojka, ze kamratkōm strokōm.
I ôdfurgały, stroka a sojka, do kawki,
Na lauba, napić sie kawki.
Trefiōł żech ich roz prawie,
Tak klachać przi tej kawie,
Jak kawka po łepie sie klupie:
-Te ptoki sōm taki gupie,
A wierzōm, że im sojka,
Skōńczy kedy ta bojka.
A co sam robi ta stroka?
Poskrzeczy roz za czas trocha,
Bo ôna wiy ô tym, mi sie zdo,
Że sojka tej bojki niy zno.