Sny (niy?) realne

Siedza se nad rzykōm i zaglōndōm w woda,
widza młode rybki, po dnie chodzōm raki,
serce sie raduje, piykny ôbroz taki.
I yno zgodnyć tego niy moga…

I tak se sōm siebie zadowōm pytani:
czy to mi sie śni, czy kedyś nastanie?

Rod mōm se tak siedzieć we ciyniu pod lasym.
I tak se zaglōndōm: czy to dziwne niy ma,
że sie niy kurzi z grubskigo kōmina?
A koło na szybie ôbraco sie czasym….

I tak se sōm siebie zadowōm pytani:
czy to mi sie śni, czy kedyś nastanie?

Ida se na szpacyr, tak, bez jedna wieś,
chałupy sōm proste, niy popynkane,
wszyndzi je czysto, pozamiatane.
Aże sie żyć w takij wsi chce…

I tak se sōm siebie zadowōm pytani:
czy to mi sie śni, czy kedyś nastanie?

Ida se na szpacyr, ludzie mie witajōm,
wszyjscy dlo siebie sie uśmiychajōm,
przi płocie stojōm, czas na to majōm.
Wszyjscy po ślōnsku godajōm…

I tak se sōm siebie zadowōm pytani:
czy to mi sie śni, czy kedyś nastanie.

Ôch, jak fajniste sōm te nasze sny,
bo tam sie miyszo prowda z marzyniami,
uciecha sie chyto pełnymi gościami.
I tak se yno myśla czy…

I tak se sōm siebie zadowōm pytani:
wiela wert sōm sny, jak sie rano stanie?