Słodki kust

Była se roz biydno, pobożno dziołszka, co miyszkała do kupy ze mamulkōm, a ôbie niy miały już nic do jodła. Wtedy dziołszka poszła do lasa, a tam trefiyła na jedna starszo babka, co wiedziała ô jejij niydoli, a podarowała ji gorczek i pedziała:

-Jak yno bydziesz głodno, to powiydz: ”Gorczku, worz!”, a ôn ci uwarzi szumnych słodkich krupōw pogańskich, a jak już sie najysz do pełna, powiydz yno: „Gorczku, doś!”, a ôn zarozki przestanie warzić.

Dziołszka zaniōsła gorczek do mamulki i ôd tej pory niy były już ani taki biydne, ani taki głodne, jak piyrwej, bo mōgły jodać dziynnie szumne słodki krupy.

Jedyn roz dziołszka kajś poszła, a mamulka padała: „Gorczku, worz!”, a na to gorczek uwarzōł krupy i mamulka najadła sie do pełna. Chce terazki, coby gorczek przestoł warzić, ale niy wiedziała, co mo dō niego pedzieć. 

Tōż warzōm sie krupy, i warzōm, już kuchnia i chałupa cołko sōm fol, a potym i chałupa ôd sōmsiada i szosyjo, tak, choćby chciała nakustować cołki świat.

Stało sie srogi besperajstwo, bo żodyn niy wiedzioł, jako złymu poradzić.

Jak nareszcie ôstała już yno jedna, jedyno chałupa wyretowano, dziołszka idzie nazod ku chałupie a  godo: „Gorczku, doś!” i gorczek zarozki przestoł warzić; a kery chcioł dostać sie do miasta, tyn  musioł przede wszyjskim najeś sie tela krupōw, że ô mało co niy puknōł.

Autōr: Hans Christian Andersen

Tutuł ôryginalny:

Tutuł polski: Słodka potrawa

Tłumaczyni na j. polski: Bolesław Londyński

Ze strōny: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slodka-potrawa/