Silwester na Ślōnsku

abo, jako to piyrwej bywało

Czas wartko leci, hned zaś bydzie kōniec roku i Silwester, a przeca jak Silwester, to trza jaki błozna porobić sōmsiadōm. Wszyjscy wiedzōm ô tym, że wtedy sie wynosi fōrtki sōmsiadōm, abo robi jaki inksze wice. Ale to majōm być błozna, a niy robiyni na złoś, bo dzisiej fōrtka to może ci sie stracić bez cały rok, yno potym musisz jōm szukać na skupie złōmu, a to niy ô taki błozna sie sam rozchodzi.

Jo chca Wōm sam ôpowiedzieć, jak to jedyn chłop robiōł błozna swojimu sōmsiadowi na Silwestra. Downij dycko bez zima było dużo śniega, suło fest, a i mrōz tyż trzimoł srogi, niy tak jak teraz, że w kōńcu listopada na dworze je dwadziyścia stopni ciepła. Bezto, skuli tych mrozōw i śniegōw, pies ôd sōmsiada siedzioł we chlywku i sie grzoł, a niy szczekoł na dworze. Niy mōg tego niy wykorzystać nasz znajōmy chłop. Ukuloł po cimoku wielki kulki ze śniega i zaniōs sōmsiadowi pod dźwiyrze. Tam ustawiōł wielkigo bałwana i ôpar go ô te dźwiyrze. Zwōnkōw jeszcze wtedy niy było, tōż zaklupoł na ôkno a sie wartko skrōł. Sōmsiod lecioł ôtworzić dźwiyrze i, jak yno chyciōł za klamka, to mu tyn bałwan wpod do pojstrzodka i mioł pōł lauby śniega, a nasz bohater pukoł ze śmiychu za rogym.

Inkszy roz, tyż we Silwestra, nasz znajōmy poszoł do sōmsiada, przeskoczōł bez płot i po cichu holcszraubōm zaszrubowoł dźwiyrze z wychodka. Niy mōg użyć gwaździ i młotka, bo by za fest trzaskało, tōż użōł holcszrauba a szraubyncijer. Możecie se pōmyśleć, co sie dzioło ze sōmsiadym, jak go przicisło, a tam we wychodku na dźwiyrzach zejrzoł, przibito cwekym, kartka ze napisym: „Niy gorsz sie na mie sōmsiedzie mōj, że dzisiej bydziesz lotoł na gnōj”

Taki to kedyś były błozna na Silwestra na Ślōnsku. Wy tyż możecie co wymyśleć dlo swojich kamratōw, yno to mo być coś śmiysznego, błozna, a niy robiyni na złoś.

Ô starych błoznach sōmsiedzkich na Silwestra ôpowiedzioł Wōm