Pusia

/kōnsek/

Brōnek, chłop przed trzidziestkōm, robiōł na grubie, na dole, tak jak jego ôjciec, starzik, a inksze chłopy z jego familije. Brōnek bōł jedynokym i miyszkoł w dōma z ôjcami. Uciekoł ôn ôd kamratōw, woloł se w dōma przi kōmputerze posiedzieć, abo gazeta poczytać. Wiedzioł, że kōmple szukajōm takich, jak ôn, samotnych, co majōm trocha grosza, tōż woloł niy pokazować sie w barze. Jak już mioł szmak na piwo, to kupiōł se we sklepie, a wypiōł w dōma z ôjcym, abo sōm przi kōmputerze.

Tak to jedyn roz we sklepie poznoł Brōnek dziołcha. Mianowała sie Ela i była sprzedowaczkōm w tym sklepie. Brōnek już dłōgszy czas chodziōł tam i mioł ôko po Eli, ale niy mioł ôpowogi sie ôdezwać. Dziepiyro kedyś udało mu sie zagodać, jak byli sami we sklepie i zaprosiōł jōm na szpacyr. Dowiedzioł sie, kedy kōńczy robota, a ôbiecoł, że bydzie czakoł pod sklepym.

(…)

Ze ksiōnżki „Ôzprowki a opowiadania Stanika Fojermana„