Ptoszek

Siedzi se na aście ptoszek
A prosi mie ô dwa grosze.
-Na co, ptoszku, ci te grosze?
-Chca na zima se po trosze
Kupić ziorek do spiżarki.
-A, to niy wiysz ty ôd starki,
Co najlepsze je te jodło,
Co samymu sie kaj znodło?
Przeca krzidła mosz a dziōb,
Tōż nazbiyrej se, niy kup.
Ptoszek ôstoł tak bez słowa,
Z gańby spuściōł nisko głowa.
-Jo tyż niy mōm sōm za wiela,
Dyć sie z tobōm rod podziela.
Mosz ôdy mie jedyn grosz,
Reszta sōm uzbiyrać mosz.