Ptok a drach

Bōł se roz ptok siod na dach,
A tam tyż plac mioł drach,
Tōż ptok nōń wloz,
A wroz tyn w ryk:
– Ty, ptok, slyź!
Wiysz, co jo niy mōm rod
Cie niyś.
Ciōng stōnd!
Ptok aż bōł
Skrōł do piōr dziōb.
Czyś ty zgup, drach?
Niy rycz tak.
Tyn mōj fōnt,
By cie mōg zgniyś?
Wiysz, tyś je gizd.
Idź, ciś, ty stōnd.
To je mōj dach.
– A cōż tak?
– A, bo ja!
Wtym coś dmuch,
A we dwōch
Furg we luft,
Ptok a drach,
Kajś nad dach.