Psotki na niebie

Gwiozdka roz na niebie do miesiōnczka mrugo,
A tyn stary psotnik, niy twało to dłōgo,
Zrobiōł śmiyszno maska, mioł w tym przeca wprawa
I tak do terazka twała by zabawa,
Bo i prōmyk słōńca widzioł te sygnały,
Tōż by tak bez kōńca bawiyli świat cały,
Jak by niy Pōnbōczek wejrzoł na nich z gōry,
Kiwnōł yno palcym, posłoł na nich chmury,
Blyskło sie, zarzgmiało, głōwki im skropiyło
I zaś niebo całe grzeczniutko świyciyło.