Przi szkacie

Siedzōm we szynku chłopy przi szkacie.
Niy jedyn przegro sam dzisiej lacie.
Jak przi wypłacie.
Grajōm a pijōm, pijōm a grajōm.
Możno zaś skōńczy sie to sam hajōm?
Ciepiōm krojce, herce, griny,
Szele – wszystko leci driny.
Lejōm do kufek złote szuminy.
Tak przeleciały sztyry godziny,
Tōż już pōmału sie głowa zwiyszo,
A grin ze hercym tyż sie już miyszo.
Ôroz potoczōł sie gdoś przi stole
I ôstoł leżeć pod nim na dole,
A na nim wszyski kufki a karty.
-Chłopie, dyć tyś je już durch ôżarty!
-Co to sam gupku stary faznolisz?
Dyć ty sam ledwa na nogach stojisz.
Kufki pōmlete, na łepie grucza,
Szynkorz rozumi, że sztartnyć mu trza:
Jedyn za kragel, drugi na pukel.
Bele za wczasu skōńczyć tyn butel.
Na świyżym lufcie do sia przichodzōm,
Tōż sie kamraty roz dwa pogōdzōm.
Tego zakludzōm babie pod parze,
A tyn za słaby, jedzie na karze.
Żodyn niy ôstoł leżeć przi barze.
Hned miesiōnc minie, zaś przi wypłacie
Siedzieć sam bydōm z biyrym przi szkacie.