Prosia a kot

Poszoł Jorg na torg, bo mioł kupić prosia.
Kupiōł kota za dwa złote, a reszta mioł do sia.
Wloz do szynku, z prōznōm rynkōm, ze kotym pod parzōm,
W wielkij zocy, po pōłnocy, prziszoł dudōm nazod.
Już we wrotach słyszōm go tam, jak sie kotym chwoli:
-Żrać to niy chce, bo po fechcie sōm se lotać woli.
Trocha lichy, dyć je cichy, a wcale niy kwiczy,
Niy trza chlywa, ni ôdbywać, dyć to sie tyż liczy.