Prōncie

Wybroł sie pisorz zbiyrać prōncie,
A uplōt z niego dwa koszyki,
Pokłod w nich bojki a wierszyki,
W pywnicy bydōm stoć we kōncie.

Bydōm tak czakać, drzimać słodko,
Choćby kartofle w tych koszykach,
Aż możno zechce gdo poczytać
Wierszyki z naszōm, ślōnskōm godkōm.

Abo wychranioł kery bydzie
Te stare kōnty, a koszyki
Na hasiok mu wyciepać przidzie,

A z koszykami i wierszyki.
Tam leżeć bydōm ôd tej pory
Kosze wierszykōw ze autorym.