Pozōr na dymbiōnki

Rod tak siedza pod strōmym,
Czy to je brzim, czy dōmb,
Po ślōnsku se bojōmy,
Bo my sōm przeca stōnd.

Tōż jo mu trocha bojōm,
Coch widzioł, słyszoł, znoł,
A ôn mi, mowōm swojōm,
Tyż szumi, choć sam stoł,

Bo widzioł tyż niyjedne,
Słyszoł, za tela lot.
Niyroz na aście siednie
Cukrōwka, abo szpok.

Poradzōm godać piyknie,
Tōż słōchōm ich tak rod.
Yno siednyć se styknie…
Ôroz dymbiōnek spod

I jak mie klupnōł w czoło,
To pokozało mi,
Że niy ma tak wesoło,
Mie sie to yno śni.