Potok słōw

Trza sie nōm ślōnskōm godkōm bawić,
Plyś choćby winiec, potok słōw.
Na ôkno puket kaj postawić,
Coby tak piyknie wōniać mōg.

Niech kożdy dychnie a poczuje
Te gynsipympki, mlycze, nelki.
Dyć kwiotko wody potrzebuje,
Coby niy uschło, jak kamelki.

Tōż trza podlywać sztyjc na nowo,
Blōmwaza pełno mo być sztyjc.
Przitul do serca kożde słowo,
Z uciechy pora płaczkōw wlyj.