Podziel sie sobōm, styknie nōm ôbōm

Musza sie do czegoś prziznać: trocha żech ôstatnio zezgniyloł z tym ôddowaniym krwie. Dyć mōm tyż małe ustrawiedliwiyni: łōński rok mie ôdciepli przi tymu dowaniu krwie, że niby mōm za mało zielaza we sia. Co było robić, poszoł żech na szrot, a kupiōł żech kōnsek zaruściałego winkla, pogryz żech go i było ok. Cōż, kej potym była zaś ta Papua, czarowniki, pukpuki (krokodyle), a wściekłe kopruchy i zaś nic z tego. Dyć, teraz niy było już czym sie wymōwić, tōż poszoł żech dzisiej upuścić trocha tyj krwie. A ôni, zamias szekuladōw, dali mi jakiś haberfloki, a ôrzeszki ziymne, choćby jakij wywiōrce.