Pod lipa

Siod se klipa roz pod lipa,
Bo bōł szukoł ciynia.
Cōż, kej listko z lipy wszyjsko
Śleciało na ziymia,
A na kōńcu tak we słōńcu
Klipa musi siedzieć.
Tōż sie pyto: -Lipo, Ty to
Bydziesz możno wiedzieć?
Rod bych dychnōł, je żeś piykno,
Dyć niy dowosz ciynia.
-Śpiycho ci sie? Zaroz dzisiej?
Dyć jo sie zaś zmiynia.
Jo na wiosna zaś ôbrosna.
Jak sam bydziesz jeszcze,
To se dychniesz, chwila styknie,
A dalij podepcesz.