piosku zioreczko

pisza po naszymu
leja se ta woda
ukłodōm do rymu
nasze ślōnski słowa
jak tata mie uczōł
mamulka godała
tōż bele wiersz ruszōł
a woda leciała
niy zaglōndōm w gwiozdy
niy siōngōm wysoko
chodza tak jak kożdy
a ôtwiyrōm ôko
słōchōm co sie dzieje
co śpiywajōm ptoki
z czego sie kōń śmieje
ô czym skrzeczōm stroki
co tyn kamiyń słyszoł
kery w polu leżoł
ôn mi padoł dzisio
ô tym co sam przeżōł
jo piosku zioreczko
nic sam niy pōmoga
jedynie do rymu
woda poloć moga
tōż niech woda płynie
tam kaj jo niy zańda
niech godka niy zginie
godać niy ma gańba