Piōntek – wyjōntek

Jedyn przaje fest sobocie,
Zaglōndo do kalyndorza,
Bo je wtedy po robocie,
Tōż zaś by sie w szynku ôżar.

Inkszy czako na niedziela,
Na zolyty przidzie czas,
Na muzyka weźnie frela,
Czy na szpacyr, kajś bez las.

Zy mie taki je wyj wyjōntek,
Cołki tydziyń struty łaża,
Czakōm, aż zaś bydzie piōntek
I wodziōnka se uwarza.

Jak je kery po imprezie,
Tōż narzyko na pyndziałki,
Ledwa rano z łōżka ślezie,
Robić musi tydziyń całki.

Keryś czako zaś na strzody,
Bo mo do sia pora chwil,
Baba wyśle kajś na lody
I ôglōndo fuzbal- szpil.

Jo niy myśla o weekyndzie,
Jo sie fest raduja, jak
Zaś tyn tydziyń cołki przyndzie
I czuja wodziōnki szmak.