Pies, kot a lis

Szczekoł pies, budziōł wieś,
Bo rabczyka poczuł.
Bōł to kot, co bez płot
Na buda mu skoczōł.
Dyć pech chcioł, że chłop wloł
Tymu psu kosturym,
Za to, że sie tak drze
W nocy za kocurym.
Pora dni, prziszoł lis,
A podusiōł kury.
-To je gizd, tyn pies, śpi.
Zaś dostoł kosturym.
Kwiōnczy zwiyrz. Nō, bo wiysz,
Życi sie niy pyto,
Gdo bōł krod: lis, czy kot.
I tak pies nachyto.