Piecyk z dłōgōm rułōm

Mōmy dzisio niedziela, Adwynt sie już zaczōn,
Tōż trza mało wiela szykować ku rōratōm,
Bo wczas rano trza stować, tak kajś przed pōł szōstōm.
Dyć, jako by sam człowiek tak wartko bōł usnōł
W tej wielkij zimnicy. Je piecyk, dyć je cima.
Gorało yno na chwila. U nas bez zima
We kuchni sie hajcuje yno w dziyń we piecu,
A w sypialce sie trocha przepoli we wieczōr.
Tela, coby nōm ciōmpy niy zamarzły w nosie.
Możno Wy u sia, lōmpy, tyż tak samo mocie?
Dyć wōngel je za drogi, a ksiōnżka trza sprzedać,
Tōż w sypialce do łōżka hajcować niy trzeba.
Jeszcze kery wygore, abo sie ôtruje.
W kuchni sie przesiaduje, a grzeje przi rule.
Yno trzeba dować na to ôgrōmnie pozōr,
Bo tata przed chwilōm prawie jeszcze prziłożōł
I piec zawrzōł na noc. Mama zaś jutro rano
Dziepiyro ôgyń słoży, niż te dzieci stanóm,
Wylezōm spod pierziny ciepłej na rōraty.
Niż nas ôbudziła, to musiała już taty
Do roboty wybrać. Teraz ciepło herbata
Trza wypić, zjeś chleba, niż wylezymy na ta
Wielko zawierucha. Ôbejrz – kurzi, jak diosi.
Pierucha, taki bydōm rōraty latosi.
Dyć żodyn niy zawali przeca piyrszego dnia
Skuli tyj pogody, chocioż w zumiyntach sie trza
Tak kopać pōł godziny, z pukeltaszōm na plecach,
Bo nazod trza do szkoły prosto ciōngnyć przeca.
Po całej wsi świycōm kolorowe lampiōny,
Choćby jaki janiczki blyszczōm z kożdej strōny.
A żodnego niy braknie. Jakby kery zaspoł,
To sie godka zacznie, że niy chcioł stanyć naschwol.
Ôbrozki sōm, jak dowōd, ważniejsze niż hefty.
Kożdy dziyń sie stowo i pōł godziny piechty,
A potym do szkoły, ci co majōm na ôsmo.
Kery mo niyskorzij, tyn musi iś po prōznu.
Dyć już farorz pomyśloł i kozoł na farze,
Kery daleko miyszko, tyju kozoł uwarzić.
Chocioż trza rano stować spod ciepłyj pierziny,
I trza szpacyrować wiyncyj niż pōł godziny,
Jak fujo, w zamieci, to jakoś żodne dzieci
Wcale niy chorujōm, a Adwynt tak przeleci,
Potym Pastyrka, Wilijo, Świynta, Nowy Rok.
I chocioż przed chwilōm jesiyń była dziepiyro,
To już zaś je wiosna i niy trzeba hajcować,
Wczas rano w tyj zimnicy niy trzeba już stować
I wōnglo sie z pywnice już tela niy spoli.
I piecyk niypotrzebny, kajś w stodole stoji,
Aż do drugij zimy. Zaś go nazod wstawiymy.
Dyć pod pierzinōm ciepłōm mrozy przeżyjymy.