Paniynce na dobranoc

1.Już idzie ćmok, świat je ukolybany,
Zaś jedyn dziyń ôdfurgnōł nōm jak ptok.
Pieśniczka ta Paniynce na dobranoc
Zaśpiywać chca w ôstatnio chwila dnia.

2.I chocioż hned ôstatni światła zgasnōm,
Ôpieka Twoja zmiyni nocy mrok,
Uśpiōnym wsiōm, ukolybanym miastōm,
Paniynko, dej szczynśliwo, dobro noc.

3.Ludziōm, co śpiōm, błogosłow swojōm rynkōm,
I ôdgōń ôd nich troskōw dziynnych zło.
I tym, co usnyć bydōm mieli ciynżko,
Paniynko, dej szczynśliwo, dobro noc.

4.A kōmu noc czakaniym niy ma lekim,
Na czas bezsynny siyła dej i moc.
A tym co usnōm dzisiej sam na wieki,
Paniynko, dej szczynśliwo, dobro noc.

5.Usnōł już świat pieśniczkōm kolybany,
ôdpłynōł dziyń, zaś jutro przidzie nōw.
Uśmiychōm sie tak do Cia na dobranoc,
Piastōnko mojich nojpiykniejszych snōw.

Tytuł ôryginalny: Panience na dobranoc

Autōr ôryginalny: s. Magdalena Nazaretanka