Ôpłata za łopata

Zwōnek słyszeć z dworu – tata idzie z łopatōm.
Dziepiyro tak ôd wczora tyn śniyg padać zaczōn,
A już sam piōnte auto do rantu wjechało.
Chocioż zaroz poznać, że jeździ ich doś mało,
To i tak niy dajōm rady. Co chwila keryś
Przichodzi sam dō nos, pożyczać chce łopaty.
Światło widzōm w dōma – pōmocy chcōm ôd taty.
Dyć kaj tam pōmogōm, kej wjechoł do pōł pola.
Mie pociś niy kożōm, tōż jo to wszysko smola,
Jo sie yno dziwōm. Drōga skrynco tam w lewo,
Zasuto ze śniega, tōż kto by sie spodziywoł
Sam takigo brzega. Śniega ni ma tak dużo,
Kole pōł metra, ale wiater z pola skurzo
I robi zumiynta. Nōm to sam niy przeszkodzo,
Przeca idōm świynta, a wszyscy piechty chodzōm,
Tōż niech se tam kurzi. Sznyjflugōw niy puszczajōm
Na polne drōgi, bo ich za tela ni majōm.
Szosyjōm przejechoł niydowno i odciepoł,
Dyć sam sie żodyn na nich w zimie niy doczeko.
Kto mo kōnia, to na saniach jedzie, a inksi
Siedzōm grzecznie w dōma, abo ciepiōm – ci wiynksi.
Do szosyje je chyba kole dwiesta metrōw.
Pora autōw utynie, to sami ôdciepiōm.
Niy jedyn już sie pytoł, kaj sam majōm traktōr,
Coby mu z tych zumiyntōw auto linōm zapnōł.
Jo je yno ciekawy wiela to kosztuje,
Kej sōmsiod z takōm chynciōm traktorym kursuje?
Możno chocioż co chytnie na jako „smarkato”?
Ô to sie sam rozchodzi, że gorszy je z tatōm,
Bo kożdy ta łopata chciołby „za dziynkuja”.
Jo tam jeszcze niy pija, tōż niy potrzebuja.
Do taty za usługa co przidzie kolego,
Bo po drugi niy bydzie, mi sie zdo, nic z tego.