Ôjcowizna

Tak sie jakoś teraz porobiyło,
Że po wiekach niywole, zaborōw
Kej na mapach nas wcale niy było,
Los zostawiōł nōm prawo wyboru.
Kedyś żodyn sie z nami niy liczōł,
Wōngel spod ziymie nōm krod i nas truł,
Choć niy jedyn przepłaciōł sam życiym,
To kożdy tukej Ślōnzokym sie czuł.

Starzik dboł ô tradycjo
I naszyj godce przoł,
Ô Ślónsku myśloł dycko,
Bo Ôn go w sobie mioł.

Teraz, z dnia na dziyń, wszysko sie zmiynio,
W czasach wolności nasz Ślōnsk kōńczy sie,
Godki naszyj żodyn niy docynio,
Kożdy światowcym teraz zostać chce.
Tōż kōńczcie szkoły, idźcie sie uczyć,
Wszysko, co dobre, ze świata trza brać,
Nauka tego niy może wykluczyć:
Tradycje ôjcōw musisz ale znać!

Dyć sam mosz Ôjcowizna,
Sam możesz godnie żyć,
Do ziymie tyj sie prziznać
I herny z tego być.