Ôgōnek

Dzisio idymy z mamōm zaś stoć do ôgōnka.
Mama chciała by kupić trocha cukru, mōnka.
Dyć, kto wiy, co prziwiezōm? Trza stoć, a wachować.
Mie ze sobōm weznōm. Bydōm po kilu dować,
Tōż wszyski dziecka stojōm, te małe przed szkołōm.
Jo za bardzo stoć niy chca, bo mie nogi bolōm,
Dyć starka ôbiecali dać mi szekulada.
Starzik wcale niy kurzōm, tōż jedyno rada
Zamiynić cygarety, co prziniōsła ciotka,
Na jaki maszkety. Jo podsłyszoł tyż godka,
Że zabijōm kura i zaniesōm sōmsiadce,
Za to, co ôna wczora prziniōsła we siatce
Te pōł kilo szynki, co bydzie na gościna.
Prawie sklep ôdynkli, tōż możno za godzina
Przijadōm z towarym, a ôgōnek je spory.
Dobrze żech niy ma stary, niy pija gorzoły,
Bo pod mōnopolowym je dziepiyro raja.
Tam same chłopy stojōm, szykuje sie haja,
Bo kożdy chce kupić flaszka skuli ôdpustu,
A tam do terazka na fachach je durch pusto.
Dyć żodyn niy wiy, czy co prziwiezōm na pewno?
Sam se chocioż idzie poôglōndać to jedno:
Marekwie, pietruszki, kartofle, a kapusty,
A tam tata widzi we koszach flaszki puste.
Dyć przijechali Nyskōm, prziwiōźli dwa kosze.
Sprzedali kajś wszysko, a nōm ciepli po trosze,
Tak na ôdczepnego: tytka kawy, fōnt cukru,
A kilo ôplerkōw. A wiela sam je butlu
Skirz tej paczki kawy, że dzieckōm niy sprzedować.
Tōż po co jo mioł niby tak wczas rano stować?
Dyć ôroz coś sie stało, bo gruchła nowina,
Że do SAM-u prziwiōźli świyżo margarina,
Tōż wszyscy kalubym lecōm zaś tam na kaca.
Mama tyż mie ciōngnie, a jo wrzeszcza i płacza,
Bo chcioł bych już iś dudōm, po ta szekulada.
Żeby mie przekupić mama, rada – niy rada,
Musiała mi zaś kupić jedna brałza z tytkōm.
Nazod trefiōmy taty, tyn mo szczynści dycko,
Bo dwa razy za gorzołōm stanōł do raje,
Kej inksi po margarina lecieli praje.
We wieczōr ze starzikym ôtworzōm se flaszka.
A jo te ôgōnki spōminōm do terazka,
Jak my przinosili dycko tyn towor starce,
A ôni mieli dō mnie szkloki we spiżarce.