Grabowina - Moji gniozdo

Ô zbijaniu

Dzisio już ôd rana je u nas zamiyszani,
Wczora my podsłyszeli, że bydzie zbijani.
Prziszli ujec Francik, ze swojōm wielkōm taszōm,
We chlywie sie zankli i z tatōm coś ônaczōm.
A my mōmy zakaz, niy wolno nōm tam chodzić.
Dyć tata roz za czas nabiyro wrawej wody,
A mama już tyż w keslu pełno krupōw warzi.
Dyć łebōń smarkaty dycko kajś tyn pysk wrazi,
Ciekawy, wrazidlaty, co sie to tam dzieje:
Prosia na ziymi leży, a ujec go leje
Wrawōm wodōm, a szkrobie całego dokładnie.
Wracōm do dōm, bo jak mie sam tata dopadnie,
To bydōm szmyry. Jeszcze yno pora godzin
I zaś kaj kery do chlywa bydzie mōg chodzić.
Dyć tam sie pomiyniło, ni ma już gusioka,
Bo ôn już tam na biercu wisi kajś na hokach.
A i po baranie tyż już je prōzny chlywek,
Skōrka już ściōngnyto, sprzedo sie na odziywek.
Miynso na wōszt przerobiōm, ze świńskim do kupy,
Na leberwōszt, na preswōszt, namiyszajōm krupy.
Jak ujec pujdōm du dōm, to im tyż do tata,
Tōż teraz już wiym, na co je ta wielko tasza.
Dyć na razie jeszcze trza wszysko poprzerobiać,
Tōż jo tyż sie tam krynca, bo trza co nazgobiać.
A, ni mocie pojyncio, jak to wszysko wōnio.
Mama już we spiżarce na wartko wychrōnio,
Bo trza tam na flizy porozkłodać preswōszty,
Tata musi cegłōwkōm z deskōm prziciś kożdy.
Potym muszōm wychłōdnyć. Ujec już tyż strzewa
Pucujōm barani, bo ich przewrōcić trzeba,
A jo czekōm na ni. Potym byda nadziywoł
Maszynkōm te wōszty. Kto by sie tyż spodziywoł
Wiela sie trza nakryncić, coby nafilować.
Dyć w pojstrzodku aż skrynco, bo chcioł byś sprōbować.
Na razie yno kotłōwka, a jeszcze płōcka,
Je do jedzynio, na reszta trza doczkać troszka.
Tōż teraz mama yno nabiyro krupniokōw
Do małego gorczka, brat poroznosi to tu
Zaroz po sōmsiedzku. Świniobici my mieli,
Jeszcze sie zachce dziecku, tōż trza sie podzielić.
Wōsztu jeszcze ni ma, miynso trza porozbiyrać,
Tōż jutro zaś, jeszcze roz, przidzie bratu tyrać.
Dyć jo sie raduja, jak tata bydzie wyndziōł,
Już tyn szmak wōsztu czuja, zjod bych z miłōm chynciōm.
A Wy co myślicie ô takim świniobiciu?
Dyć, ni ma nic lepszego niż krupnioki. W życiu.