Ô tym, jak Chińczyk ze Japōńczykym Ślōnsk potajlowali

Jo Wōm powiym: człowiek tak rajzuje bele kaj po Ślōnsku, Polsce, Czechach a możno i kaj dalij, a tak mało wiy ô roztomańtych miejscach kole nas. Dowiedzioł żech sie bez cufal, co bydzie dzisiej „szpacyr po Rybniku“, tōż żech sie tyż wybroł. Kludzi te szpacyry Małgorzata Płoszaj (Szuflada Małgosi), a dzisiejszy szpacyr bōł „śladami plebiscytu z 1921 roku“. Jo żech szpacyrowoł piyrszy roz, ale chyba niy ôstatni. Szli my ôd Halo Rybnik, kole Starego Kościoła, bez rynek, starostwo, aże pod banhōw. Praje 2,5 godziny deptanio. Dyć werciyło sie słōchać ô tych roztomańtych kōmitetach plebiscytowych, tych polskich a niymieckich byjamtrach, burgemajstrach, starostach, ô wojokach a jejich kochankach. Ô wszyjskim sam niy byda pisoł, bo niy wszyjsko żech spamiyntoł, tōż sami se możecie poszukać a poczytać ô tym. Dyć ô jednym musza napisać. Wiycie, kery tajlowoł tyn Nasz Ślōnsk po plebiscycie? Te wszyjski Francuzy, Italijoki, a Angliki niy poradziyły sie dogodać, jako ta granica pokludzić, tōż wziyni bezmała: Chińczyka, Bejgijoka, Szpaniola, a Brazylijoka. Kerownikym cołkigo tego zamiyszanio bōł jakiś Japōńczyk, i to ôni namalowali ta granica bez chałupy a place, a dziepiyro potym cołko Liga Narodōw to podpisała. Jo wōm powiym, roz za czas werci sie trocha poszpacyrować. Idzie trefić ciekawych ludzi, a ô ciekawych rzeczach sie dowiedzieć.

PS. Pisza yno ô tym, co żech słyszoł na szpacyrze.