Ô spadajōncej gwiozdce z nieba

Słyszeliście kedy ô tym, że jak spaduje gwiozdka z nieba, to trza wartko wypowiedzieć życzyni i sie to spełni? A wiycie skōnd sie to wziyno?

Jedyn roz młodo gwiozdka, tako jeszcze mało a niyostrożno zaczła tańcować na chmurce. Mama dycko ji godała, żeby dowała pozōr, ale ôna zaś zapōmniała. Naroz dmuchnōł wiater, gwiozdka niy zdōnżyła sie chycić chmurki i poleciała na dōł. Jak tak leciała we lufcie, to zaczła rzykać a padała se, że jak jōm kery złapie, to spełni jego życzyni, kere yno ôn wypowiy.

Szła tam drōgōm dziołszka, trzimała za boki klajdka, tańcowała se i podśpiywowała. Naroz: prask! Gwiozka wpadła ji prosto do tego klajdka, na klin. Tōż tak, jak gwiozdka ôbiecała, spełniyła życzyni dziołszki.

Ludzie to widzieli a ôd tego czasu, jak yno jako gwiozdka niyôstrożno slatuje z nieba, to wypowiadajōm życzynia a wierzōm, że im sie to spełni. Ôni niy wiedzōm, że to niy ma taki proste z tym spełnianiym życzyń. Ta gwiozdka trza złapać, bo przeca żodno potrzaskano gwiozdka życzyń Wōm niy spełni.

Tōż dziwejcie sie do nieba, a jak zejrzicie jako spadajōnco gwiozdka, to chytejcie jōm a wypowiadejcie życzynia. Yno dejcie pozor a niy chytejcie wszyjskigo, co slatuje z nieba a migo, bo może to być popsuty helikopter ze Prymierym w pojstrzodku. Jakby kery złapoł coś takigo, to mo pewne siedym lot niyszczynścio.