Ô ôgōrce a tōmacie

Szła ôgōrka, hań, za gōrka,
Doś fest znerwowano.
Już szałotka jeja godka
Słōcho cołki rano:
-Wejzdrzij na ta tam tōmata,
Jako napolōno.
Jo ci godōm: Gryfno, młodo,
Z gańby je czerwiōno!
Sztyjc ftoś w nocy płot przeskoczy,
A sie z niōm łōnaczy.
-Cōż to godosz? Gryfno, młodo…
Dyć to nic niy znaczy.
-Jo wiym swoji! Z boku stoji,
Tak niby po cichu.
A co robi? Sztyjc nazgobi
Co w nocy do grzychu.
Jo tam zańda, niech mo gańba.
Możno to co zmiyni?
Nazdōm stworze! Niy pōmoże?
To niych sie czerwiyni.