Ô koźle Bōnifacym

Bōł roz Bōnifacy, kozioł.
Kozōm zgniylić sie zakozoł,
Miały chycić sie roboty,
Aż wylezōm siōdme poty.
Bōnifacy stoł tak z boku,
Kożdo koza mioł na ôku,
Co roboty sie niy chyci.
Zarozki ji żgoł do rzici.
Tako była dyscyplina,
Że bezmała za godzina
Cołko łōnka wyszkubały.
A co z tego potym miały?
Miały mlyka pełno rzyka,
Tōż zaniōsły go na torg.
Kożdy kupić mōg na borg,
Bōnifacy zapisowoł,
Wiela mlyka gdo dostowoł.
Jak za mlyko zaczli płacić,
Kozy zaczły sie bogacić,
Bōnifacy bōł we zocy,
Chwolyły go we dnie, w nocy.
A na bezrok kożdo koza
Bez pytanio żarła trowa.
Wiedzōm: kery dobrze pożar,
Tyn mo mlyka, choćby krowa.
A co robi Bōnifacy?
Rukzak kozioł rod ôblyko,
A tak chodzi plac za placym
I sprzeduje kozi mlyko.
Dyć ôn i w pojstrzodku zimy
Sztyjc chce robić interesa,
Stoji przi mie, zbiyro szprymy,
A za rynkow szkubie mie sam.
Tōż go tak po leku ucza
Pisać bojka, jedna, drugo…
Yno pozōr dować musza
Aż mie hned stōnd niy wydugo.