Ô hasioku a klopsztandze

Dzisiej powiym Wōm sam trocha
Ô tych czasach, co minyły,
Jak to dziecka z familoka
Przi klopsztandze sie bawiyły

Tak za chałpōm, przi hasioku,
Kaj stoła staro klopsztanga,
Tam ôd rana do cimoka
Trefy miała dziecek banda.

Kole lauby, zaroz z przodku,
Klachały na ławkach matki,
A kole nich, w kupce piosku,
Dziecka se stawiały babki.

Tam na trowie, kōnsek dalij,
Dziołchy sie bawiyły w szkoła.
Synki fuzbal pod ôknym grali,
Abo jeździyli na kołach.

Czasym keryś mocnij kopnōł,
Abo strzelōł za daleko,
Wyszklōł sōmsiadowi ôkno,
A dostoł bez łep warzechōm.

Larma było kupa wszyndzie,
Sztyjc sie coś przed laubōm dzioło.
Ryku, butlu, jak na grzyndzie,
Ale było sam wesoło.

Teraz wszyndzie stojōm auta,
Niy ma fuzbal kaj pokopać.
Jak byś wyloz se przed chałpa,
To zapłacić możesz sztrofa.

Tak to prziszły nowe czasy
I klopsztangi wyciepali.
„Szanuj zielyń” napis straszy,
Co by fuzbal tam niy grali.

Teraz inksze sōm zabawy:
Zalogować z rana trza sie,
Starzi, młodzi, chłopy, baby,
A poklikać w „naszej klasie”.