Wadziōł sie strzewik z nogōm,
Kery z nich je ważniejszy.
Do zgody dōnś niy mogōm.
– Jo je ôd ciebie piykniejszy –
Pado strzewik do nogi.
Ôna na to mu rzecze:
– Choć żeś je taki drogi,
To ty bezy mie przecież
Niy zrobisz ani kroku.
Jo chodza i po bosoku.